तद् एवम् अव्रीडित्वा सुचिरं क्रीडित्वा जलम् अवगाह्य तद् अदिवाह्य च शस्तवस्त्रालङ्कारादीनि सर्वजनांस् तृप्तिभिर् नेपथ्यकारिजनान् अपि व्रजक्षितिपालनकारी धारयामास । पुनर् आहारयामास च मधुरान्नानि । दारुकस् तु सर्वेण स्वस्मिन् कृतवरिवस्याखर्वेण पर्वेह लभमानः सात्वतकुलमधुरं पुरम् अपि विसस्मार ।
तद् एवं स्थिते श्रीकृष्णस् तु व्रजेश्वरादीन् कतिपयान् अग्रियतया विधाय सखिभिर् अखिलैः सह गवाम् अवलोकनाय वनाय जगाम ।
tad evam avrīḍitvā suciraṁ krīḍitvā jalam avagāhya tad adivāhya ca śasta-vastrālaṅkārādīni sarva-janāṁs tṛptibhir nepathya-kāri-janān api vraja-kṣiti-pālana-kārī dhārayāmāsa | punar āhārayāmāsa ca madhurānnāni | dārukas tu sarveṇa svasmin kṛta-varivasyākharveṇa parveha labhamānaḥ sātvata-kula-madhuraṁ puram api visasmāra |
tad evaṁ sthite śrī-kṛṣṇas tu vrajeśvarādīn katipayān agriyatayā vidhāya sakhibhir akhilaiḥ saha gavām avalokanāya vanāya jagāma |
размер не определён
Так, без стеснения наигравшись вволю, искупавшись и проведя день, Хранитель земли Враджа одел в лучшие одежды и украшения, досыта, всех людей — даже тех, кто наряжал других. И снова угостил их сладкими яствами. А Дарука, получая здесь праздник от великого почёта, что оказали ему все, забыл даже сладостный град рода Сатватов. После этого Шри Кришна, поставив впереди владыку Враджа и ещё нескольких, пошёл со всеми друзьями в лес — поглядеть на коров.
08c24548cd06 · опубликовано 25 сент. 2026 г., 05:31:18 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами