तस्मिन्नेव समये निरुपमगन्धमाल्यादिभिनैर्चिकीनिचयमभ्यर्च्य मणिप्रघणे प्रघणे सर्वतोभद्रासर्वतोभद्रासने निवेश्य धावितचरणान् कनकमयपात्रपात्रसांस्करणयोग्यानत एव तथाविधपानभोजनाचमनादिभाजनैर्विरचितोपचारान् द्विजवृषभानर्घ्यादिनाभ्यर्च्य सन्नन्दोपनन्दभार्याभ्यां भार्याभ्यां रोहिण्या च परिवेशितान्यन्नपानादीन्याशयित्वा स्रग्गन्धताम्बूलवासोऽलङ्कारादिना चोपचर्य जननयनतापसङ्कर्षणेन सङ्कर्षणेन सह सर्वानेव दशमिनः शमिनस्तरुणानपि शिशूनपि बल्लवानग्रेकृत्य रोहिण्या परिवेशितमन्नमशितुं व्रजराजो यदा प्रववृते, तदैव प्रसृमरमरकतभवनमध्यमध्यवस्थापितेषु सवसनेष्वासनेष्वारोप्यमाणानामसामान्यानां मान्यानां पार्श्वद्वयतो मुख्याक्रमेण समुपवेशितानां वधूनां कुमारिकाणां च प्रत्येकं स्वयमेव परिवेषणमाचरन्ती चरन्तीव सुखसमुद्रे समुद्रेरीयमाणस्मितसुधाकणम् “अयि! न
tasminneva samaye nirupamagandhamālyādibhinaircikīnicayamabhyarcya maṇipraghaṇe praghaṇe sarvatobhadrāsarvatobhadrāsane niveśya dhāvitacaraṇān kanakamayapātrapātrasāṁskaraṇayogyānata eva tathāvidhapāna-bhojanācamanādi-bhājanairviracitopacārān dvijavṛṣabhānarghyādinābhyarcya sannandopananda-bhāryābhyāṁ bhāryābhyāṁ rohiṇyā ca pariveśitānyannapānādīnyāśayitvā sraggandha-tāmbūla-vāso'laṅkārādinā copacarya jananayana-tāpasaṅkarṣaṇena saṅkarṣaṇena saha sarvāneva daśaminaḥ śaminastaruṇānapi śiśūnapi ballavānagrekṛtya rohiṇyā pariveśitamannamaśituṁ vrajarājo yadā pravavṛte, tadaiva prasṛmaramarakatabhavanamadhyamadhyavasthāpiteṣu savasaneṣvāsaneṣvāropyamāṇānāmasāmānyānāṁ mānyānāṁ pārśvadvayato mukhyākrameṇa samupaveśitānāṁ vadhūnāṁ kumārikāṇāṁ ca pratyekaṁ svayameva pariveṣaṇamācarantī carantīva sukhasamudre samudrerīyamāṇasmitasudhākaṇam “ayi! na
В это самое время царь Враджа почтил стадо лучших коров несравненными благовониями, гирляндами и прочим, усадил на самоцветной террасе, на прекрасное, благое для всех сиденье лучших дваждырождённых, омыл им ноги, почтил подношением воды и прочим, угостил пищей и питьём, что разносили жёны Сананды и Упананды и Рохини, почтил гирляндами, благовониями, бетелем, одеждами и украшениями, и, поставив впереди Санкаршану, уносящего зной людских глаз, и всех пастухов — десятилетних, спокойных, юных и малых, — стал есть еду, поданную Рохини. А мать Шри Кришны тем временем сама прислуживала необыкновенным почтенным гостьям, рассаженным на покрытых тканью сиденьях посреди сияющего изумрудного зала, — невестам и девушкам, усаженным по обе стороны по старшинству, — словно плавая в океане счастья, с поднимающимися каплями нектара улыбки: «Ах, не
2b3faf1edc20 · published Sep 28, 2026, 11:05:28 PM UTC
Available inRUPage between verses with
daśamin — букв. «десятилетние», здесь, видимо, старейшины. Фраза продолжается.