तद् एवं स्थिते तत्प्रभावम् अननुभवताम् अनुभवताम् अपि कंसं प्रत्य् एव दोषशंसनम् आसीत् । तत्र पूर्वेषु मल्लानाम् अपि यथा— तत्र चादौ तेषां भावनेयम्,—
एतौ स्यातां सुष्ठु बालौ बलिष्ठौ
किं तु श्रेष्ठां मल्लविद्यां न वित्तः ।
तस्मात् कस्माद् भूभृद् अस्मान् मृधेऽस्मिंस्
तद्विद्यानां पारगान् वा नियुङ्क्ते ? ॥21॥
tad evaṁ sthite tat-prabhāvam ananubhavatām anubhavatām api kaṁsaṁ praty eva doṣa-śaṁsanam āsīt | tatra pūrveṣu mallānām api yathā— tatra cādau teṣāṁ bhāvaneyam,—
etau syātāṁ suṣṭhu bālau baliṣṭhau
kiṁ tu śreṣṭhāṁ malla-vidyāṁ na vittaḥ |
tasmāt kasmād bhūbhṛd asmān mṛdhe’smiṁs
tad-vidyānāṁ pāragān vā niyuṅkte ? ||21||
При таких делах все — и не постигшие Их могущества, и постигшие — винили Камсу. Сначала сами борцы. Поначалу они думали так: «Пусть эти мальчики и очень сильны, но лучшего искусства — борьбы — они не знают; зачем же царь ставит в этот бой нас, мастеров этого искусства?»
fe1e90e9ed02 · published Sep 25, 2026, 2:28:45 AM UTC
Available inRUPage between verses with