विन्दानः सततं किम् एतद् अखिलं कोऽहं क ईशोऽन्व् इतिछिन्दानः सदुपासनच्छुरिकया दुःस्नेहपाशं दृढम् ।रुन्धानः सततं कदिन्द्रियगणं विन्दानवाप्यं परंवृन्दारण्यनिषेवयैव सुमुखे किं दानयज्ञादिकैः ॥16.42॥
vindānaḥ satataṁ kim etad akhilaṁ ko’haṁ ka īśo’nv itichindānaḥ sad-upāsana-cchurikayā duḥsneha-pāśaṁ dṛḍham |rundhānaḥ satataṁ kad-indriya-gaṇaṁ vindānavāpyaṁ paraṁvṛndāraṇya-niṣevayaiva sumukhe kiṁ dāna-yajñādikaiḥ ||16.42||
О прекрасноликий! Лишь служением Вриндавану (человек) всегда постигает, что такое всё это, кто я и кто Владыка, разрубает ножом истинного служения крепкую петлю дурной привязанности, всегда сдерживает сонм дурных чувств и обретает высшее, недостижимое (иначе); к чему дары, жертвоприношения и прочее?
3711a1dc3139 · published Sep 30, 2026, 1:26:31 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Номер стиха в издании — 16.42.