Kṛṣṇa
सन्तु भ्राम्यदपाड्गभङ्गिखुरलीखेलाभुवः सुभ्रुवःस्वस्ति स्यान् मदिरेक्षणे क्षणम् अपि त्वाम् अन्तरा मे कुतः ।ताराणां निकुरुम्बकेन वृतया श्लिष्टेऽपि सोमाभयानाकाशे वृषभानुजां श्रियम् ऋते निष्पद्यते स्वश्छटा ॥
santu bhrāmyad-apāḍga-bhaṅgi-khuralī-khelābhuvaḥ subhruvaḥsvasti syān madirekṣaṇe kṣaṇam api tvām antarā me kutaḥ |tārāṇāṁ nikurumbakena vṛtayā śliṣṭe’pi somābhayānākāśe vṛṣabhānujāṁ śriyam ṛte niṣpadyate svaś-chaṭā ||
Пусть будут на свете красавицы — площадки, где упражняются в изгибах бегающих взглядов. Но, пьянящеокая, откуда мне хоть миг блага без тебя? Пусть небо обнимает лунное сияние в сонме звёзд — без блеска, что рождается от Вришабхи, небесного сияния нет.
ad5f35e17585 · publicado 24 sept 2026, 7:41:27 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Каждое имя тут двоится: «тара» — звёзды и подруга Тара, «сома-абха» — лунный свет, намёк на Чандравали, а «вришабхануджа» — блеск солнца в созвездии Тельца и дочь Вришабхану, Радха.