अथ पुनरहरहरुपचीयमानमानसविकारकारणरणरणकशून्यहृदया हृदयाधिनाथस्य तस्याङ्गसङ्गसम्भावनोपायमपायमन्दमनुचिन्तयन्त्यो मनोरथारूढमनोरथा रूढभावस्यापि तस्य दुरवगाहमनोऽवगाहमनोजसा मनोजसाहाय्येन जानन्त्योऽपि न प्रतीतिमुपयान्त्योऽपि हितं पिहितं कुर्वत्यो निजमभिप्रायं सह सहचरीभिः सकला एव निजनिजौत्कण्ठ्यं वाग्विषयीचक्रुः ॥1॥
atha punaraharaharupacīyamāna-mānasa-vikāra-kāraṇaraṇa-raṇakaśūnyahṛdayā hṛdayādhināthasya tasyāṅga-saṅga-sambhāvanopāyamapāyamandamanucintayantyo manorathārūḍhamanorathā rūḍhabhāvasyāpi tasya duravagāhamano'vagāhamanojasā manojasāhāyyena jānantyo'pi na pratītimupayāntyo'pi hitaṁ pihitaṁ kurvatyo nijamabhiprāyaṁ saha sahacarībhiḥ sakalā eva nijanijautkaṇṭhyaṁ vāgviṣayīcakruḥ ||1||
И вот, день за днём, с сердцами, где не смолкало звенящее волнение, растущее в уме, все они, обдумывая, как бы добиться прикосновения к владыке сердец, взобравшись на колесницу мечты — хоть и зная с помощью Рождённого в уме, что сердце его, полное чувства, непостижимо, и всё же не веря в это, — скрывая своё желание, каждая с подругами высказывала свою тоску.
1acd56b65930 · प्रकाशित 28 सित॰ 2026, 11:15:30 pm UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Начало ставаки: тоска гопи ищет выхода.