तद् एव परच्छन्दतामन्दतायाम् अपि—
सङ्कल्पः क्वचनान्वजीगमद् इतः साक्षात्कृतिं श्रीहरेः
स्वप्नः कुत्र च लोचनं क्व च वियोगार्तौ च राधादिषु ।
यैर् एतैः सुधया लतास्व् इव तया तास्व् इन्दुबिम्बैर् जवाद्
उल्लासावलिलम्भनात् तरुणिमारम्भोऽपि सम्भावितः ॥71॥
tad eva para-cchandatā-mandatāyām api—
saṅkalpaḥ kvacanānvajīgamad itaḥ sākṣāt-kṛtiṁ śrī-hareḥ
svapnaḥ kutra ca locanaṁ kva ca viyogārtau ca rādhādiṣu |
yair etaiḥ sudhayā latāsv iva tayā tāsv indu-bimbair javād
ullāsāvali-lambhanāt taruṇimārambho’pi sambhāvitaḥ ||71||
И даже когда воля их была не своя: У Радхи и прочих, в муке разлуки, воображение порой приводило Шри Хари перед глаза, порой — сон, порой — сам взгляд; и этим, как лианы — нектаром лунных дисков, они быстро обретали череду радостей, — так что даже расцвет юности стал возможен.
e08f61aaffa8 · प्रकाशित 24 सित॰ 2026, 8:10:34 pm UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Перевод приблизителен.