अथ श्रीमदानकदुन्दुभिना समं बहिर् आगत्य स्वयम् एवानुस्मृत्य भृत्यवत्सलः श्रीवत्सलक्ष्मा दिदृक्षया निर्निमिषपक्ष्माः सर्वशर्मदयशाः सङ्कोचवशात् पूर्वं दूरत एव लब्धनिजालोचनपूरम् उद्धवमायाद् अनुगृहीतजनद्वारा सानुग्रहं गृहाद् आजुहाव । ततश् च—
atha śrīmad-ānakadundubhinā samaṁ bahir āgatya svayam evānusmṛtya bhṛtya-vatsalaḥ śrī-vatsa-lakṣmā didṛkṣayā nirnimiṣa-pakṣmāḥ sarva-śarmada-yaśāḥ saṅkoca-vaśāt pūrvaṁ dūrata eva labdha-nijālocana-pūram uddhava-māyād anugṛhīta-jana-dvārā sānugrahaṁ gṛhād ājuhāva | tataś ca—
Затем, выйдя вместе со Шриманом Анакадундубхи, любящий слуг, отмеченный знаком шриватсы, чья слава дарит всякое счастье, сам вспомнил об Уддхаве — которого прежде от смущения видел лишь издали, досыта глядя, не мигая, от желания видеть, — и через милого ему человека милостиво позвал его из дома. И тогда
dd87b51e2173 · प्रकाशित 25 सित॰ 2026, 2:28:45 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से