अथ समुद्धवलसदुद्धवसहिताभ्यां ताभ्यां सह महारथमूह्यमान
मनोरथम् आरुह्य स पुनर् आनकदुन्दुभिर् व्रजमहीपतिं प्रति मिलनाय विशङ्कटं तदीयशकटव्रजम् आजगाम । आगम्य च गाढालिङ्गनतया सङ्गम्य रम्यस्वजनसंवलितेन तेन तेन सह परस्परं लब्धध्वंसकंसकृतचरोपद्रववार्तां वर्तयामास । वर्तयित्वा च पुनः प्रार्थयामास,— यावत् स्थितिस् तावद् अस्मद्गृह एव स्वगृह इव सर्वैः सह भोक्तव्यम् इति ।
atha samuddhava-lasad-uddhava-sahitābhyāṁ tābhyāṁ saha mahā-ratha-mūhyamāna-
manoratham āruhya sa punar ānakadundubhir vraja-mahī-patiṁ prati milanāya viśaṅkaṭaṁ tadīya-śakaṭa-vrajam ājagāma | āgamya ca gāḍhāliṅganatayā saṅgamya ramya-svajana-saṁvalitena tena tena saha parasparaṁ labdha-dhvaṁsa-kaṁsa-kṛta-caropadrava-vārtāṁ vartayāmāsa | vartayitvā ca punaḥ prārthayāmāsa,— yāvat sthitis tāvad asmad-gṛha eva sva-gṛha iva sarvaiḥ saha bhoktavyam iti |
छन्द अज्ञात
Затем Анакадундубхи с Ними двоими и с радостно сияющим Уддхавой взошёл на большую колесницу, что везла его желание, и снова поехал на свидание с владыкой Враджи в его просторный стан повозок. Приехав, он крепко обнял его и вместе со всеми милыми родными делился с каждым вестями о бедах, что чинили лазутчики Камсы, ныне погибшего. А поговорив, снова попросил: «Пока вы здесь, ешьте все у нас, как у себя дома».
03a64bbfa028 · प्रकाशित 25 सित॰ 2026, 2:28:45 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से