ततश् च प्रतिदिनम् एवं निर्वर्तमाने महापर्वणि सरामः श्रीरामानुजः पलायितयादवचयसमाचयनमयनवराज्यप्राज्यस्थापनकर्मसमये राजसभायां श्रीवसुदेवस्य सभायां वा विराजते स्म । अन्तरान्तरा च शकटावरोहम् आसाद्य श्रीदामाद्यनिजमित्रैः सह विचित्रं क्रीडति स्म इति ।
अथ दिनकथां समापयतः स्निग्धकण्ठस्य वचनं यथा,—
tataś ca pratidinam evaṁ nirvartamāne mahā-parvaṇi sa-rāmaḥ śrī-rāmānujaḥ palāyita-yādava-caya-samācayana-maya-nava-rājya-prājya-sthāpana-karma-samaye rāja-sabhāyāṁ śrī-vasudevasya sabhāyāṁ vā virājate sma | antarāntarā ca śakaṭāvaroham āsādya śrīdāmādya-nija-mitraiḥ saha vicitraṁ krīḍati sma iti |
atha dina-kathāṁ samāpayataḥ snigdhakaṇṭhasya vacanaṁ yathā,—
छन्द अज्ञात
И так каждый день длился великий праздник. Шри Младший брат Рамы с Рамой сиял то в царском собрании, то в собрании Шри Васудевы — когда созывали разбежавшихся ядавов и устраивали новое обширное царство; а между делом приходил в стан повозок и дивно играл со своими друзьями — Шридамой и прочими. И вот слова Снигдхакантхи, завершающего дневной рассказ:
b478876676f6 · प्रकाशित 25 सित॰ 2026, 2:28:45 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से