अथाक्रूरस् तदानीम् अपि तद्गोपनानुचिततया सङ्कुचितचित्तस् तद् इदं चिन्तयामास—सोऽयं सम्प्रति मयि शर्मवान् आलोच्यते; सङ्कर्षणस्य न शङ्करता पर्यालोच्यते; तथा मम मर्म तु नर्मणामीभिः सभासद्भिर् उद्धूतवर्मनिर्मितम् अस्ति, सम्प्रति चामीषाम् अन्तःपटपुटिताम् अपि रत्नसम्पुटं प्रतिदृक् पातयन्तं प्रतीमः । तस्मान् मणिव्यञ्जना परमञ्जसा समञ्जसा जञ्जनीतीति । स्पष्टं चाचष्ट—सत्राजित् खलु भवदपराधीति कथम् अनपराधी भवितुम् अर्हति? ततः शतधन्वानं वा कथम् अन्यथा मन्वाना भवामः? अक्रूरकृतवर्माणाव् आवां तु भवन्माययारब्धविरुद्धकर्माणाव् अपि लब्धधर्माणाव् अधुना जनिष्वहि; यतः कृपावता भवतापसार्याव् आराद् आकार्यावहे स्म । तत्र सोऽयं कृतवर्मा मत्पश्चाद्वर्तीति न पृथग् वरिवर्ति । सोऽहम् अपि भवन्निदेशम् उद्देशम् उद्देशं तं देशम् अनु निवेशं कृतवान्; अधुना तु भवन्निदेशं भवदभिनिवेशं च विदन्न् इदं करकलितं करवानि इति ।
athākrūras tadānīm api tad-gopanānucitatayā saṅkucita-cittas tad idaṁ cintayāmāsa—so’yaṁ samprati mayi śarmavān ālocyate; saṅkarṣaṇasya na śaṅkaratā paryālocyate; tathā mama marma tu narmaṇāmībhiḥ sabhāsadbhir uddhūta-varma-nirmitam asti, samprati cāmīṣām antaḥ-paṭa-puṭitām api ratna-sampuṭaṁ pratidṛk pātayantaṁ pratīmaḥ | tasmān maṇi-vyañjanā paramañjasā samañjasā jañjanītīti | spaṣṭaṁ cācaṣṭa—satrājit khalu bhavad-aparādhīti katham anaparādhī bhavitum arhati? tataḥ śata-dhanvānaṁ vā katham anyathā manvānā bhavāmaḥ? akrūra-kṛtavarmāṇāv āvāṁ tu bhavan-māyayārabdha-viruddha-karmāṇāv api labdha-dharmāṇāv adhunā janiṣvahi; yataḥ kṛpāvatā bhavatāpasāryāv ārād ākāryāvahe sma | tatra so’yaṁ kṛtavarmā mat-paścād-vartīti na pṛthag varivarti | so’ham api bhavan-nideśam uddeśam uddeśaṁ taṁ deśam anu niveśaṁ kṛtavān; adhunā tu bhavan-nideśaṁ bhavad-abhiniveśaṁ ca vidann idaṁ kara-kalitaṁ karavāni iti |
Тогда Акрура, чей ум и тогда сжимался от того, что скрывать было не подобало, подумал: „Он, видно, ныне ко мне благосклонен; о том, что Санкаршана не благоволит, никто не думает; а мою душу эти собравшиеся своими шутками обнажили, будто сорвали с неё доспех; и сейчас, думаю, каждый взгляд проникает в ларец с самоцветом, хоть он и спрятан под одеждой. Так что открыть самоцвет — самое верное и прямое“. И ясно сказал: „Сатраджит провинился перед Тобой — как ему быть невинным? А Шатадханву как нам считать иным? А мы двое, Акрура и Критаварма, хоть по Твоей майе и начали противные дела, ныне обрели праведность: ведь Ты по милости отослал нас прочь, а теперь призвал к Себе. Критаварма идёт за мной и не действует отдельно. А я по Твоему велению обошёл край за краем; но теперь, зная Твою волю и желание, вложу это Тебе в руку“.
42362b8bf27b · опубликовано 25 сент. 2026 г., 04:07:20 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Перевод приблизителен.