तद् एवं स्थिते—
गावोऽप्य् अत्र तदीयसौरभमरुद्विस्तारम् आविस्तराम्
आघ्रायागतशीघ्रताः समभजंस् तं तत्र ता यूथशः ।
यस्मिन् रम्भणशब्दयुक्खुरघटासङ्घट्टघण्टारवैः
सार्धं गोपशताततं झरिझरीत्य् उन्नर्दितं व्यानशे ॥22॥
tad evaṁ sthite—
gāvo’py atra tadīya-saurabha-marud-vistāram āvistarām
āghrāyāgata-śīghratāḥ samabhajaṁs taṁ tatra tā yūthaśaḥ |
yasmin rambhaṇa-śabda-yuk-khura-ghaṭā-saṅghaṭṭa-ghaṇṭā-ravaiḥ
sārdhaṁ gopa-śatātataṁ jharijharīty unnarditaṁ vyānaśe ||22||
И вот коровы, явственно почуяв ветерок, разносящий Его благоухание, быстро прибежали и обступили Его там стадами. И мычание, стук копыт и звон колокольчиков вместе с кликами сотен пастухов разлились гулом «джхари-джхари».
bf3413a7a00c · опубликовано 25 сент. 2026 г., 05:21:24 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Коровы узнают Кришну по запаху прежде, чем видят. Для Враджа Он прежде всего Говинда, радость коров.