इति वैवश्यवश्यतां स्वस्य व्यस्य मधुकण्ठः कुण्ठनिखिलेन्द्रियगणः परमप्रेमचणः स्वभ्रात्रा स्तम्भितविग्रहः सन् ग्रहगृहीत इव मुहूर्तं मूर्तभावम् आससाद । न च स एव केवलतया, किन्तु सह सहजन्मा च तन्मयताम् अवाप । न च ताव् एव स्वयं तद् एव सेवमानाव् आस्तां, किन्तु तया साजितया सभाजितया सभया च समम् इति स्थिते, मुहूर्तेन सर्वान् अपि सुस्थिते, तया सभया ताभ्यां नानादानाभ्यासः कृत इति वर्णनया कृतम् । यतः—
iti vaivaśya-vaśyatāṁ svasya vyasya madhukaṇṭhaḥ kuṇṭha-nikhilendriya-gaṇaḥ parama-prema-caṇaḥ sva-bhrātrā stambhita-vigrahaḥ san graha-gṛhīta iva muhūrtaṁ mūrta-bhāvam āsasāda | na ca sa eva kevalatayā, kintu saha saha-janmā ca tanmayatām avāpa | na ca tāv eva svayaṁ tad eva sevamānāv āstāṁ, kintu tayā sājitayā sabhājitayā sabhayā ca samam iti sthite, muhūrtena sarvān api susthite, tayā sabhayā tābhyāṁ nānā-dānābhyāsaḥ kṛta iti varṇanayā kṛtam | yataḥ—
Так Мадхукантха, всецело отдавшись упоению, с оцепеневшими чувствами, полный высшей любви, — брат поддерживал его застывшее тело, — словно одержимый, на миг стал недвижен, как изваяние. И не он один: вместе с ним в то же состояние погрузился и его брат. И не только эти двое пребывали в нём — вместе с ними и всё собрание вместе с Аджитой. Когда же через миг все пришли в себя, собрание осыпало их двоих множеством даров, — довольно описаний. Ведь —
e82c8b2d392e · 发布于 2026年9月25日 06:52:06 UTC
可用语言RU用方向键翻颂