अथ राज्ञा व्रजस्य मधुरम् आज्ञाप्यते स्म—“अये मधुकण्ठस्निग्धकण्ठौ! वयम् उत्कण्ठिताः स्मः । ततः किञ्चिद् उट्टङ्क्यताम् ।”
तौ च साञ्जलौ व्यान्ञ्जतुः—“देव! किं प्रक्रमितव्यम् अवलम्ब्य संवादवहे?”
व्रजराज उवाच—“भवन्तु सर्वज्ञाव् इति विज्ञापनायास्मदीयकथाभिभिर् एवास्मान् विस्माययेताम् ।”
ताव् ऊचतुः—“यथा शिष्टिः शिष्टाग्रणीचरणानाम् । किन्तु शावयोर् आवयोर् एकतरः समाज्ञाप्यतां, यथान्यतरः श्रोता भवति ।”
व्रजराज उवाच—“दिनम् एकम् एकम् अन्तरा प्रत्येकम् अपि तत्तद्रूपताम् आप्नोतु । प्रक्रान्ता पुनर् ज्यायान् एव ज्यायान् विधीयते ।”
atha rājñā vrajasya madhuram ājñāpyate sma—“aye madhukaṇṭha-snigdhakaṇṭhau! vayam utkaṇṭhitāḥ smaḥ | tataḥ kiñcid uṭṭaṅkyatām |”
tau ca sāñjalau vyānñjatuḥ—“deva! kiṁ prakramitavyam avalambya saṁvādavahe?”
vrajarāja uvāca—“bhavantu sarvajñāv iti vijñāpanāyāsmadīya-kathābhibhir evāsmān vismāyayetām |”
tāv ūcatuḥ—“yathā śiṣṭiḥ śiṣṭāgraṇī-caraṇānām | kintu śāvayor āvayor ekataraḥ samājñāpyatāṁ, yathānyataraḥ śrotā bhavati |”
vrajarāja uvāca—“dinam ekam ekam antarā pratyekam api tat-tad-rūpatām āpnotu | prakrāntā punar jyāyān eva jyāyān vidhīyate |”
metre not identified
Тогда царь Враджа сладко повелел: «Эй, Мадхукантха и Снигдхакантха! Нам не терпится. Начните же что-нибудь». Они, сложив ладони, сказали: «Государь, с чего нам начать беседу?» Царь Враджа сказал: «Раз вы всеведущие, удивите нас нашими же историями». Они сказали: «Как велят стопы лучшего из наставляющих. Но назначьте одного из нас, детей, — чтобы другой был слушателем». Царь Враджа сказал: «Пусть каждый через день по очереди будет то тем, то другим. А начинает старший».
94d3746a413e · published Sep 24, 2026, 6:46:20 PM UTC
Available inRUPage between verses with
Отсюда устройство всей книги: один брат рассказывает, другой переспрашивает, и так они сменяют друг друга.