स्निग्धकण्ठ उवाच – तद् अखिलं गोपराजस्य भाग्यम् इति ।
तद् एवं लब्धप्रथायां कथायाम् –
तयोर् मायाजालप्रथनतुलया सङ्कथनया
हरेः सा सा लीला नयनम् इव याता किल यदा ।
तदा बाष्पस्तम्भअप्रलयमुखभावाः प्रतिपदं
बभूवुर् ये वा ते कति कति च वर्ण्या व्रजसदाम् ॥35॥
snigdhakaṇṭha uvāca – tad akhilaṁ goparājasya bhāgyam iti |
tad evaṁ labdha-prathāyāṁ kathāyām –
tayor māyā-jāla-prathana-tulayā saṅkathanayā
hareḥ sā sā līlā nayanam iva yātā kila yadā |
tadā bāṣpa-stambhaa-pralaya-mukha-bhāvāḥ pratipadaṁ
babhūvur ye vā te kati kati ca varṇyā vrajasadām ||35||
metre not identified
Снигдхакантха сказал: «Всё это — удача царя пастухов». Так, пока шёл рассказ: Когда их беседа, подобная раскрытию сети майи, как бы поставила перед глазами каждую игру Хари, — сколько слёз, оцепенения, обмороков и прочих чувств на каждом шагу было у жителей Враджа, — как описать?
5fa967d12f58 · published Sep 24, 2026, 6:46:20 PM UTC
Available inRUPage between verses with