स्निग्धकण्ठः सोत्कण्ठतया शीघ्रम् एव सानन्दम् उवाच—नन्द एव इति ।
मधुकण्ठ उवाच—भवता ज्ञात्म् एवेदम् इति । तद् एतच् छ्रूयताम्—
स्वेनाल्पेन गुणेन वाञ्छति निजे पूजासुखे भूयसी
लोको यस् तु महीयसापि खलु तेनैवान्यदीये सदा ।
सोऽयं श्रीव्रजराज एव यद् असौ शूराङ्गजं धिन्वितुं
तत्तद्धानिम् असोढ सख्यम् अभिन्नाल्पं च तस्यान्तरम् ॥18॥
snigdhakaṇṭhaḥ sotkaṇṭhatayā śīghram eva sānandam uvāca—nanda eva iti |
madhukaṇṭha uvāca—bhavatā jñātm evedam iti | tad etac chrūyatām—
svenālpena guṇena vāñchati nije pūjā-sukhe bhūyasī
loko yas tu mahīyasāpi khalu tenaivānyadīye sadā |
so’yaṁ śrī-vrajarāja eva yad asau śūrāṅgajaṁ dhinvituṁ
tat-tad-dhānim asoḍha sakhyam abhinnālpaṁ ca tasyāntaram ||18||
metre not identified
Снигдхакантха нетерпеливо и радостно тут же сказал: «Нанда!» Мадхукантха сказал: «Ты понял. Так слушай: Люди своим малым достоинством желают себе большого почёта и счастья; а тот, кто и великим достоинством всегда ищет его для другого, — это Шри царь Враджа: чтобы порадовать сына Шуры, он вынес все утраты, а дружба в его сердце ни на волос не оборвалась».
3a4807912e02 · published Sep 24, 2026, 6:46:20 PM UTC
Available inRUPage between verses with
Нанда перенёс уход Кришны в Матхуру, но не затаил обиды на Васудеву — в этом «гармония среднего».