अथ सर्वम् इच्छन् अन्विच्छन् प्रतीच्छन्न् अपि गिरिर् अयम् अहो गिरिं करोतीति निध्याय, मूर्धनि बद्धाञ्जलितया सर्वस्मिन्न् अप्य् ऊर्ध्वं स्थितवति, सर्वतोऽपि वरान् वरान् विरचय्यातर्कितम् अन्तर्हिते परमहिते तस्मिन्न्, अखण्डदण्डवत्प्रणामपूर्वम् अत्र द्वित्रक्षणं चित्रम् इव सर्व एवासीत् ।
अवहिते च बहिरर्थे श्रीहरिर् असौ सर्वान् पर्वतपर्वागतान् प्रत्य् उवाच—
atha sarvam icchan anvicchan pratīcchann api girir ayam aho giriṁ karotīti nidhyāya, mūrdhani baddhāñjalitayā sarvasminn apy ūrdhvaṁ sthitavati, sarvato’pi varān varān viracayyātarkitam antarhite parama-hite tasminn, akhaṇḍa-daṇḍavat-praṇāma-pūrvam atra dvitra-kṣaṇaṁ citram iva sarva evāsīt |
avahite ca bahir-arthe śrī-harir asau sarvān parvata-parvāgatān praty uvāca—
metre not identified
И вот, подумав: «Ах, эта гора, всего желая, всё ища и всё принимая, ещё и говорит», — все стояли, сложив ладони над головой; а высший благодетель, раздав всем вокруг дар за даром, нежданно скрылся. Все простёрлись ниц и два-три мгновения были будто нарисованные. Когда внимание вернулось к внешнему, Шри Хари сказал всем, кто пришёл на праздник горы:
42cd542a88bb · published Sep 24, 2026, 9:20:01 PM UTC
Available inRUPage between verses with