माता साश्रु ममार्ज वक्त्रम् अभितस् तातः शिखाम् अस्पृशद्
द्वाव् अप्य् अङ्गकुलं निभाल्य परितः पप्रच्छतुः शन्तमम् ।
मित्राद्याः समवाहयन्न् अवयवान् एवं व्रजस्थाः परे
प्रेत्येकान्वितम् एव सेवनम् अधुः प्राणा हि सर्वस्य सः ॥105॥
mātā sāśru mamārja vaktram abhitas tātaḥ śikhām aspṛśad
dvāv apy aṅgakulaṁ nibhālya paritaḥ papracchatuḥ śantamam |
mitrādyāḥ samavāhayann avayavān evaṁ vrajasthāḥ pare
pretyekānvitam eva sevanam adhuḥ prāṇā hi sarvasya saḥ ||105||
Мать в слезах утирала Ему лицо, отец касался Его хохолка; оба, осмотрев все Его члены, расспрашивали, всё ли хорошо; друзья и прочие растирали Ему руки и ноги; так и другие жители Враджа служили Ему — каждый по-своему: ведь Он — жизнь всех.
2667fe802c32 · published Sep 24, 2026, 9:20:01 PM UTC
Available inRUPage between verses with