तद् एवं कथाप्रथनपूर्वकं पूर्ववन् निजनिजप्रयोजनाय कृतव्रजनायां जनतायाम् अनुकृष्णं रवेः समस्तम् अस्तं यावत् कृतविहारौ सूतकुमारौ पुनर् अपि रजनीसभायां सभाजितौ नन्दिताजितौ बभूवतुः ।
तत्र प्रथमतः परमश्रेयसीं तत्प्रेयसीं प्रति स्निग्धकण्ठ उवाच—
tad evaṁ kathā-prathana-pūrvakaṁ pūrvavan nija-nija-prayojanāya kṛta-vrajanāyāṁ janatāyām anukṛṣṇaṁ raveḥ samastam astaṁ yāvat kṛta-vihārau sūta-kumārau punar api rajanī-sabhāyāṁ sabhājitau nanditājitau babhūvatuḥ |
tatra prathamataḥ parama-śreyasīṁ tat-preyasīṁ prati snigdhakaṇṭha uvāca—
metre not identified
Так, после рассказа, когда народ, как прежде, разошёлся по своим делам, оба сына сказителя, до самого заката игравшие вместе с Кришной, вновь, почтённые, радовали Аджиту в ночном собрании. Там Снигдхакантха сначала сказал Его высшей благословенной возлюбленной:
3baf553ac45b · published Sep 24, 2026, 9:20:01 PM UTC
Available inRUPage between verses with