अथ विविधम् आनाय्यम् आनाय्य होमस्तोमं विधाय स्वधाद्रव्यं सन्धाय नान्दीमुखश्राद्धं राद्धं कुर्वति श्रीवृषभास्वति सर्वाणि तत्पक्षलक्षाणि चित्रवादित्रादिभिर् अतीतनिजकक्ष्याणि वरम् उपव्रजन्ति स्म ।
यत्र चोभयम् अपि तद्वरकन्याकुलं व्यतिमिलमानं किल सागरसमुद्रसमाहारसारताम् एवात्मनि जागरयामास । यत्र च सर्वत ऊर्ध्वम् उदयन् विधुर् विधूतमर्यादताम् आसादयामास । ततश् च—
atha vividham ānāyyam ānāyya homa-stomaṁ vidhāya svadhā-dravyaṁ sandhāya nāndīmukha-śrāddhaṁ rāddhaṁ kurvati śrī-vṛṣabhāsvati sarvāṇi tat-pakṣa-lakṣāṇi citra-vāditrādibhir atīta-nija-kakṣyāṇi varam upavrajanti sma |
yatra cobhayam api tad-vara-kanyā-kulaṁ vyatimilamānaṁ kila sāgara-samudra-samāhāra-sāratām evātmani jāgarayāmāsa | yatra ca sarvata ūrdhvam udayan vidhur vidhūta-maryādatām āsādayāmāsa | tataś ca—
metre not identified
„Затем Шри Вришабхану, собрав разные приношения, совершил хому, приготовил поминальные дары и совершил нандимукха-шраддху; а все сотни тысяч людей его стороны с дивной музыкой и прочим вышли за пределы своих покоев навстречу жениху. И там оба рода — жениха и невесты, — сходясь, пробудили в себе суть слияния моря с океаном; а луна, всходя над всеми, заставила их выйти из берегов. И затем —“
526f25069414 · published Sep 25, 2026, 6:09:44 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Луна вызывает прилив: радость встречи переполняет оба рода, как океан в полнолуние.