पौर्णमासी : वृन्दे, यावत् प्रसाद्य प्रसाध्य च राधां सञ्चरयामि तावद् अधुना युवाभ्यां पुरः कदम्बनिकुञ्जे विश्राम्यताम् ।
(वृन्दा सुबलेन सह निष्क्रान्ता ।)
पौर्णमासी (परिक्रम्य) : कथं ललितेयम् आयाति ?
ललिता : भअवदि ! तुह्म सआसं गच्छंती ह्मि ।
पौर्णमासी : किमर्थम् ?
ललिता : अज्जे ! तिण्ण धूत्तेन पुणो पुणो अबरञ्जिदाबि पिअसही लाहवं अमण्णिअ सुट्ठु उक्कण्ठेदि । ता किं करिस्सं ।
पौर्णमासी : वत्से, मुञ्च मुधा कालुष्यम् । नापराध्यति माधवः । किन्तु मधुमङ्गलप्रमादितैव वः खेदाय बभूव ।
ललिता (स्वगतम्) : ममाबि एब्बं नन्दीमुहीए कथिदम् । (प्रकाशम्) अज्जे, पेक्ख एस राही रसालस्स मूले कम्पंती किम्पि जप्पदि ।
paurṇamāsī : vṛnde, yāvat prasādya prasādhya ca rādhāṁ sañcarayāmi tāvad adhunā yuvābhyāṁ puraḥ kadamba-nikuñje viśrāmyatām |
(vṛndā subalena saha niṣkrāntā |)
paurṇamāsī (parikramya) : kathaṁ laliteyam āyāti ?
lalitā : bhaavadi ! tuhma saāsaṁ gacchaṁtī hmi |
paurṇamāsī : kim-artham ?
lalitā : ajje ! tiṇṇa dhūttena puṇo puṇo abarañjidābi pia-sahī lāhavaṁ amaṇṇia suṭṭhu ukkaṇṭhedi | tā kiṁ karissaṁ |
paurṇamāsī : vatse, muñca mudhā kāluṣyam | nāparādhyati mādhavaḥ | kintu madhumaṅgala-pramāditaiva vaḥ khedāya babhūva |
lalitā (sva-gatam) : mamābi ebbaṁ nandīmuhīe kathidam | (prakāśam) ajje, pekkha esa rāhī rasālassa mūle kampaṁtī kimpi jappadi |
metre not identified
Паурнамаси: Вринда, пока я утешу Радху, наряжу её и приведу, отдохните вдвоём в беседке из кадамб впереди. (Вринда уходит с Субалой.) Паурнамаси (пройдя): Как, сюда идёт Лалита? Лалита: Почтенная! Я как раз шла к тебе. Паурнамаси: Зачем? Лалита: Благородная! Милая подруга, хоть этот плут снова и снова её обижает, не думая об унижении, сильно тоскует. Что мне делать? Паурнамаси: Дитя, оставь напрасную обиду. Мадхава не виноват: это оплошность Мадхумангалы причинила вам горе. Лалита (про себя): Мне Нандимукхи сказала то же. (Вслух.) Благородная, смотри: вон Радха у корней манго, дрожа, что-то говорит.
5db7644d9c4f · published Sep 24, 2026, 5:43:08 AM UTC
Available inRUPage between verses with