तथाप्य् आसां सुष्ठु तन्निष्ठां निष्टङ्कयितुं पङ्कदर्शिनं मनोरथस्पर्शिनं परिहासम् अप्य् अतीव स्पष्टयितुं चित्तम् इदम् उत्कण्ठते । यदा गता अपि सङ्कोचावगाहतः परस्परम् आहतप्रकाशावयवा एव तिष्ठन्ति इति ।
प्रकाशयन्न् उवाच—अरे रे, चपलाः, कथं भवन्तो हसन्ति? एताः खलु नग्निका एव कथं नग्निकाभावे दोषम् अर्हन्ति?इति ।
अथ पुनर् वस्त्रकदम्बं कदम्बस्कन्धसन्धिविशेषे सप्रत्याहारं तत्प्रत्यक्षसंवलिततया सन्धाय प्रेमबन्धाय सस्मितं ताः प्रत्य् एवम् आह स्म—
tathāpy āsāṁ suṣṭhu tan-niṣṭhāṁ niṣṭaṅkayituṁ paṅka-darśinaṁ mano-ratha-sparśinaṁ parihāsam apy atīva spaṣṭayituṁ cittam idam utkaṇṭhate | yadā gatā api saṅkocāvagāhataḥ parasparam āhata-prakāśāvayavā eva tiṣṭhanti iti |
prakāśayann uvāca—are re, capalāḥ, kathaṁ bhavanto hasanti? etāḥ khalu nagnikā eva kathaṁ nagnikā-bhāve doṣam arhanti?iti |
atha punar vastra-kadambaṁ kadamba-skandha-sandhi-viśeṣe sa-pratyāhāraṁ tat-pratyakṣa-saṁvalitatayā sandhāya prema-bandhāya sa-smitaṁ tāḥ praty evam āha sma—
metro no identificado
И всё же Его сердце жаждало ещё твёрже закрепить их преданность Ему и ещё яснее высказать шутку, касающуюся их желаний. Когда же они, хоть и подошли, от стыда стояли, прикрывая друг друга, Он сказал: «Эй, вы, озорники, чего смеётесь? Они ведь нагие — за что их винить за наготу?» Затем Он снова положил груду одежд в развилку ствола кадамба у них на глазах и, чтобы связать их любовью, с улыбкой сказал им:
d5ed8449aa84 · publicado 24 sept 2026, 21:43:03 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con