इति ।
क्रमस् तु यथा, तत्र तस्य च दुर्निवारं विकारं निशाम्य काम्यमानम् अर्थम् एव वृन्दा प्रार्थयामास—श्रीव्रजयुवराज ! परमप्रेमवती खल्व् असौ, यतः—
हन्त कृष्ण तव यौवनस्थितौ
भोगतर्षम् अनुमाय तन्मयम् ।
दुःखम् आत्मनि विकृष्य सन्ततं
स्वीयशर्म विजहाव् इयं रमा ॥66॥
iti |
kramas tu yathā, tatra tasya ca durnivāraṁ vikāraṁ niśāmya kāmyamānam artham eva vṛndā prārthayāmāsa—śrī-vraja-yuvarāja ! parama-premavatī khalv asau, yataḥ—
hanta kṛṣṇa tava yauvana-sthitau
bhoga-tarṣam anumāya tan-mayam |
duḥkham ātmani vikṛṣya santataṁ
svīya-śarma vijahāv iyaṁ ramā ||66||
metro no identificado
Так. А порядок был таков: Вринда, видя Его неудержимое волнение, попросила именно о желанном: «Шри юный царевич Враджа! Она полна высшей любви, ведь: ах, Кришна, угадав в Твоей юности жажду наслаждения, эта Рама непрестанно вбирала в себя муку, сотканную из этого, и оставила собственную радость.
55ff49c34b46 · publicado 24 sept 2026, 21:43:03 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Рама — Лакшми, здесь Радха.