अथ धीरतां धारयित्वा भोजनादिकं कारयित्वा पुनस् तं व्रजसमाज एव व्रजराजः पप्रच्छ—कथय विस्तरतया ।
दूत उवाच—यदा रहःकथनगतिभिर् अहरहः सत्राजिदादिजनस् तत्र सदापवादम् अदात् तदा सुधीगणानां निधीयमानधीः स तु भवदीयसुतस् तद् अवगत्य चानवगतवान् इव नातिस्वानुगतानि हानिर् जाता । यद् यादवगणवरीयांसं कश्चन पाटच्चरश् चरीकर्ति स्म । तस्माद् आगच्छत, तस्य नष्टस्य पदम् अन्विष्टं करवामेति ।
atha dhīratāṁ dhārayitvā bhojanādikaṁ kārayitvā punas taṁ vraja-samāja eva vraja-rājaḥ papraccha—kathaya vistaratayā |
dūta uvāca—yadā rahaḥ-kathana-gatibhir aharahaḥ satrājid-ādi-janas tatra sadāpavādam adāt tadā sudhī-gaṇānāṁ nidhīyamāna-dhīḥ sa tu bhavadīya-sutas tad avagatya cānavagatavān iva nāti-svānugatāni hānir jātā | yad yādava-gaṇa-varīyāṁsaṁ kaścana pāṭac-caraś carīkarti sma | tasmād āgacchata, tasya naṣṭasya padam anviṣṭaṁ karavāmeti |
metro no identificado
Тогда, собравшись с духом и велев их накормить, царь Враджи снова спросил его, прямо в собрании Враджи: „Расскажи подробно“. Вестник сказал: „Когда Сатраджит и прочие день за днём тайными разговорами поносили Его, твой сын, чей ум доверен мудрым, узнав это, будто и не узнал, а сказал: «Случилась немалая беда: какой-то разбойник губит лучших из ядавов. Так пойдёмте же и поищем след пропавшего»“.
08380ce3b7b9 · publicado 25 sept 2026, 3:53:23 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Перевод приблизителен.