सूर्यस् तन् निशमय्य भूर्य् अपि सुखं सज्जन् सुपर्वावलिं
सर्वां पर्वणि संवलय्य समगाद् गर्व गर्वादिवद् द्वार्वतीम् ।
द्वार्वत्य् अप्य् अनुसद्म चार्व् अनुगतशब्दैस् तम् अप्य् आत्मसात्
कुर्वत्य् उद्यदपूर्वपूर्वरतया साकर्षद् उर्वीम् अपि ॥22॥
sūryas tan niśamayya bhūry api sukhaṁ sajjan suparvāvaliṁ
sarvāṁ parvaṇi saṁvalayya samagād garva garvādivad dvārvatīm |
dvārvaty apy anusadma cārv anugata-śabdais tam apy ātmasāt
kurvaty udyad-apūrva-pūrva-ratayā sākarṣad urvīm api ||22||
metro no identificado
„Услышав это, Солнце в великой радости собрало на праздник весь сонм богов и гордо, будто сама гордость, пришло в Дварвати; а Дварвати, прелестная в каждом доме, откликаясь звуками, с восходящей небывалой любовью приняла его как своего — и увлекла за собой даже землю.
6d3e12fdf20b · publicado 25 sept 2026, 3:53:23 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Первая половина стиха в источнике искажена. Перевод приблизителен.