उमामहेश्वरौ केचित् लक्ष्मीनारायणौ परे ।
ते भजन्तां भजामस् तु राधादामोदरौ वयम् ॥150॥
इति श्रीवृन्दावनवासिनः कस्यचिज् जीवस्य श्रीराधाकृष्णार्चनदीपिका सदा देदीप्यमानताम् अपद्यताम् ॥
श्रीगुरुचरणकमलेभ्यो नमः ।
श्रीकृष्णचैतन्यचन्द्राय नमः ।
श्रीराधादामोदराभ्यां नमः ॥
umā-maheśvarau kecit lakṣmī-nārāyaṇau pare |
te bhajantāṁ bhajāmas tu rādhā-dāmodarau vayam ||150||
iti śrī-vṛndāvana-vāsinaḥ kasyacij jīvasya śrī-rādhā-kṛṣṇārcana-dīpikā sadā dedīpyamānatām apadyatām ||
śrī-guru-caraṇa-kamalebhyo namaḥ |
śrī-kṛṣṇa-caitanya-candrāya namaḥ |
śrī-rādhā-dāmodarābhyāṁ namaḥ ||
metro no identificado
Одни чтут Уму и Махешвару, другие — Лакшми и Нараяну; пусть чтут. А мы чтим Радху и Дамодару. Так заканчивается «Шри Радха-Кришна-арчана-дипика» некоего Дживы, живущего во Вриндаване. Да сияет она вечно! Поклон лотосам стоп гуру. Поклон Шри Кришна-Чайтанье, подобному луне. Поклон Шри Радхе и Дамодаре.
413933bf7c53 · publicado 24 sept 2026, 8:03:23 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
«Некий Джива» — так смиренно называет себя автор.