लघूनां यथा—
अद्य श्वः समियाद् भवद्युगलम् इत्य् एवं कृताशा वयं
हन्ताद्यावधि कालयापकृतिनः प्राणान् वहाम्श् चिरम् ।
एवं तेऽङ्घ्रियुगं विधृत्य वृणुमः सङ्कर्षण त्वं ततः
कृष्णं चानय न स्वयं च नितरां याहि क्वचित् कर्हिचित् ॥20॥
laghūnāṁ yathā—
adya śvaḥ samiyād bhavad-yugalam ity evaṁ kṛtāśā vayaṁ
hantādyāvadhi kāla-yāpa-kṛtinaḥ prāṇān vahāmś ciram |
evaṁ te’ṅghri-yugaṁ vidhṛtya vṛṇumaḥ saṅkarṣaṇa tvaṁ tataḥ
kṛṣṇaṁ cānaya na svayaṁ ca nitarāṁ yāhi kvacit karhicit ||20||
размер не определён
Младшие — так: „«Сегодня-завтра придёт ваша пара», — так надеясь, мы, ах, искусные тянуть время, до сих пор влачим жизнь. Так что, обхватив твои стопы, просим, Санкаршана: приведи Кришну, а сам никогда и никуда не уходи“.
89e6791ddd5b · опубликовано 25 сент. 2026 г., 04:15:13 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами