अथ स्पष्टं चाचष्ट,─तद् एवं तद् दिनार्धं गुरुलघुषु तादृशलघुसम्भाषणया सखिषु तु हास्यहस्तग्रहणशस्ततया समाप्य श्रीव्रजेश्वरसदनं प्राप्य भोजनादिपूर्वकं सभाम् अवाप्य स्वानुजविजयकथाभिः सभासत्सु मुदं निधाप्य तन् बहिर् अबहिः श्रीव्रजेश्वरीम् अप्य् अनुज्ञाप्य शयनलीलां शीलयामास ।
atha spaṣṭaṁ cācaṣṭa,─tad evaṁ tad dinārdhaṁ guru-laghuṣu tādṛśa-laghu-sambhāṣaṇayā sakhiṣu tu hāsya-hasta-grahaṇa-śastatayā samāpya śrī-vrajeśvara-sadanaṁ prāpya bhojanādi-pūrvakaṁ sabhām avāpya svānuja-vijaya-kathābhiḥ sabhā-satsu mudaṁ nidhāpya tan bahir abahiḥ śrī-vrajeśvarīm apy anujñāpya śayana-līlāṁ śīlayāmāsa |
И он прямо сказал: «Так он провёл полдня — со старшими и младшими в такой лёгкой беседе, с друзьями в смехе и держась за руки; затем пришёл в дом Шри владыки Враджи, поел и прочее, пришёл в собрание, порадовал собравшихся рассказами о победах младшего брата, распрощался снаружи и внутри, в том числе и со Шри царицей Враджи, и лёг спать.
319a8af599d8 · опубликовано 25 сент. 2026 г., 04:15:13 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами