यो मार्गो दुरशून्यो य इह बत बलत्कण्टको योऽतिदुर्गो
मिथ्यार्थभ्रामको यः सपदि रसमयानन्दनिःस्यन्दनो यः ।
सद्यः प्रद्योतयंस् तं प्रकटितमहिमा स्नेहवद्धृद्गुहायां
कोऽप्य् अन्तर्ध्वान्तहन्ता स जयति नवद्वीपदीप्यत्प्रदीपः ॥
yo mārgo dura-śūnyo ya iha bata balat-kaṇṭako yo'tidurgo
mithyārtha-bhrāmako yaḥ sapadi rasamayānanda-niḥsyandano yaḥ |
sadyaḥ pradyotayaṃs taṃ prakaṭita-mahimā snehavad-dhṛd-guhāyāṃ
ko'py antardhvānta-hantā sa jayati navadvīpa-dīpyat-pradīpaḥ ||
metre not identified
Путь, что пуст и труден, что сплошь в терниях и непроходим, что сбивает ложными целями, — и он же тотчас источает блаженство расы: озаряя его в пещере любящего сердца, да славится некий губитель внутренней тьмы, сияющий светильник Навадвипы.
c72b10635c7a · published Sep 23, 2026, 11:31:43 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Один и тот же путь назван и терновым, и сладким: разница в том, освещён он или нет. Светильник при этом стоит не на дороге, а в сердце.