मधुमङ्गलह् (जनान्तिकं) : भो बअस्स मारुदबाआलीकिदमुही तुज्झं बंशीब्ब बुड्ढिआ पत्ता । ता एत्थ किं बिलम्बसे ?
कृष्णः : सखे, क्व मे वंशी ?
मधुमङ्गलह्: सअं ज्जेब्ब जाणासि कहिं त्ति ?
कृष्णः : स्फुटं राधिकयैव हृतेयम् । तद् एनां विना कथं प्रस्थानम् उचितम् ।
मधुमङ्गलह् (सपरिहासम्) : भो इदं क्खु अह्माणं गुरुअं भाअधेअं जम् इमाहिं मोहिनीहिं तुमं चोरिआ ण सङ्गोबिदोसि । ता चिट्ठदु बरागी मुरलिआ । अत्ताणं घेत्तूण पलाअह्म ।
कृष्णः (सस्मितम्) : रे वाचाल ! तिष्ठ तिष्ठ । (इति परिक्रम्य)
madhumaṅgalah (janāntikaṁ) : bho baassa māruda-bāālī-kida-muhī tujjhaṁ baṁśībba buḍḍhiā pattā | tā ettha kiṁ bilambase ?
kṛṣṇaḥ : sakhe, kva me vaṁśī ?
madhumaṅgalah: saaṁ jjebba jāṇāsi kahiṁ tti ?
kṛṣṇaḥ : sphuṭaṁ rādhikayaiva hṛteyam | tad enāṁ vinā kathaṁ prasthānam ucitam |
madhumaṅgalah (sa-parihāsam) : bho idaṁ kkhu ahmāṇaṁ guruaṁ bhāa-dheaṁ jam imāhiṁ mohinīhiṁ tumaṁ coriā ṇa saṅgobidosi | tā ciṭṭhadu barāgī muraliā | attāṇaṁ ghettūṇa palāahma |
kṛṣṇaḥ (sa-smitam) : re vācāla ! tiṣṭha tiṣṭha | (iti parikramya)
metre not identified
Мадхумангала (в сторону): Эй, друг, пришла старуха — рот у неё свистит от ветра, как твоя флейта. Чего ты тут медлишь? Кришна: Друг, где моя флейта? Мадхумангала: Сам знаешь где. Кришна: Ясно, её похитила Радхика. Как же уйти без неё? Мадхумангала (со смехом): Эй, это наша великая удача, что эти чаровницы не украли и не спрятали тебя самого! Так пусть бедная флейта остаётся. Хватай себя — и бежим! Кришна (улыбнувшись): Эй, болтун, стой, стой! (Проходит.)
9f14f11b3843 · published Sep 24, 2026, 5:43:08 AM UTC
Available inRUPage between verses with