एवमनुयान्तं पितरमनुयान्तीं च मातरं विलोक्य “निवर्तेतां भवन्तौ वयमत्राभियुक्ताः, नात्र शङ्का करणीया” इति वदति तनये “मा दूरं गाः, इत एवाद्य चारय स्ववत्सान्, मा विलम्बश्च कार्यः, शीघ्रमेवागन्तव्यम्” इति च ब्रुवाणौ पितरावथ निवर्त्य सबलः सबालसहचरः सकौतुकमेव प्रथमेऽहनि कृताभ्यास इव वत्सान् चारयामास ॥5॥
evamanuyāntaṁ pitaramanuyāntīṁ ca mātaraṁ vilokya “nivartetāṁ bhavantau vayamatrābhiyuktāḥ, nātra śaṅkā karaṇīyā” iti vadati tanaye “mā dūraṁ gāḥ, ita evādya cāraya svavatsān, mā vilambaśca kāryaḥ, śīghramevāgantavyam” iti ca bruvāṇau pitarāvatha nivartya sabalaḥ sabālasahacaraḥ sakautukameva prathame'hani kṛtābhyāsa iva vatsān cārayāmāsa ||5||
Видя, что отец идёт следом, а за ним и мать, сын сказал: «Возвращайтесь, мы здесь сами справимся, не тревожьтесь». А родители, наказав: «Далеко не ходи, паси телят сегодня здесь, не задерживайся, возвращайся скорей», — вернулись. И он, с Балой и мальчиками-друзьями, весело пас телят, словно и в первый день уже был к этому привычен.
4eef3f59f73c · publicado 28 sept 2026, 22:59:32 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Родители отпускают сына с тревогой; он пасёт телят, как опытный пастух.