तत्र यदि विधुबिम्बम् एवेदं, तदा तद् इदं विभाव्यते—
पूर्णचन्द्रोऽयम् ऐन्द्रीं हरितम् अनुगतः प्रेयसीं दूरदेशाद्
अस्यावक्त्रं विलिम्पन् घुसृणशवलितेनेव शश्वत् करेण ।
तद्व्याजान् माम् अमूदृक्कृतिम् उपदिशतीवाद्य सद्यः किशोरं
शुभ्रात्मा यस् तदीयं भवति विरचनं सर्वतोभद्रम् एव ॥15॥
tatra yadi vidhu-bimbam evedaṁ, tadā tad idaṁ vibhāvyate—
pūrṇa-candro’yam aindrīṁ haritam anugataḥ preyasīṁ dūradeśād
asyāvaktraṁ vilimpan ghusṛṇa-śavaliteneva śaśvat kareṇa |
tad-vyājān mām amūdṛk-kṛtim upadiśatīvādya sadyaḥ kiśoraṁ
śubhrātmā yas tadīyaṁ bhavati viracanaṁ sarvato-bhadram eva ||15||
metro no identificado
Если же это лунный диск, то вот как это можно понять: «Эта полная луна пришла издалека следом за возлюбленной — восточной стороной света, стороной Индры, — и непрестанно умащает ей лицо рукой-лучом, будто пёстрой от шафрана. Под этим предлогом она словно учит Меня, юношу, тотчас совершить такое же: у того, кто светел душою, всякое дело во всём благое».
ab29d13a0b23 · publicado 24 sept 2026, 22:01:17 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Игра слов: «кара» — и рука, и луч; луна «умащает» восток красным светом восхода, как влюблённый касается лица любимой. Ср. «Бхагаватам», песнь 10, гл. 29.