तद् एवं क्षोभे सति दाडिमाद् अन्तःसक्तरक्तबीजानाम् इव निजानां भावानां हृदयान् निष्कुलाकृतिः स्वयम् एव जाता, तथापि वैदग्धीदिग्धतया प्रियगीर्वद् एव सन्दिग्धम् ऊचुः । यद् अद्यापि गायन्ति—
इयम् इव मा कुरु पुनर् अतिवादम् ।
भक्तजनान् भज मुहुर् इतरांस् त्यज
विभुर् इव रहितविवादम् ॥ध्रुवम्॥
tad evaṁ kṣobhe sati dāḍimād antaḥ-sakta-rakta-bījānām iva nijānāṁ bhāvānāṁ hṛdayān niṣkulākṛtiḥ svayam eva jātā, tathāpi vaidagdhī-digdhatayā priya-gīrvad eva sandigdham ūcuḥ | yad adyāpi gāyanti—
iyam iva mā kuru punar ativādam |
bhakta-janān bhaja muhur itarāṁs tyaja
vibhur iva rahita-vivādam ||dhruvam||
metro no identificado
Так в волнении, как алые зёрна, прилипшие внутри граната, их чувства сами собой обнажились из сердца. И всё же, пропитанные искусностью, они, как и речь любимого, заговорили двусмысленно. Как поют и поныне: «Не говори больше таких чрезмерных слов, как эти. Служи преданным вновь и вновь, оставь других — как Владыка, чуждый спорам». (припев)
878ea0b32e87 · publicado 24 sept 2026, 22:01:17 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Ср. «Бхагаватам», песнь 10, гл. 29: «Не говори так жестоко, Владыка; прими нас, преданных Тебе, как Господь принимает ищущих освобождения». Далее каждая строфа песни читается двояко.