किन्तु, नासूयन् खलु कृष्णय इत्य् उक्तदिशा तदीयास् तु न तद् ऊहितुम् ईशामासुर् इति ज्ञेयम् । यच् च जिघाम्सयापि हरये स्तनं दत्त्वापि सद्गतिम् इत्य् अस्य सदृशेन तम् एव परमात्मानं जारबुद्ध्यापि इत्य् आदिना साधनस्य निकर्षरूपम् अपेर् अभिधेयं फलस्य तु सर्वोत्तमरूपत्वं प्रतिपद्यते ।तच् च युक्तं, यतः—
kintu, nāsūyan khalu kṛṣṇaya ity ukta-diśā tadīyās tu na tad ūhitum īśāmāsur iti jñeyam | yac ca jighāmsayāpi haraye stanaṁ dattvāpi sad-gatim ity asya sadṛśena tam eva paramātmānaṁ jāra-buddhyāpi ity ādinā sādhanasya nikarṣa-rūpam aper abhidheyaṁ phalasya tu sarvottama-rūpatvaṁ pratipadyate |tac ca yuktaṁ, yataḥ—
metro no identificado
«Но следует знать, что, по сказанному в стихе „они не роптали на Кришну“, их близкие не могли об этом догадаться. А частица „даже“ в словах „соединившись с Высшей Душой пусть даже с мыслью о любовнике“ — так же, как в стихе „даже желая убить, дала Хари грудь и обрела благую участь“, — указывает на низость средства, а высшее совершенство плода утверждается. И это верно, ведь
1e0cda25653c · publicado 24 sept 2026, 22:01:17 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Цитаты — «Бхагаватам», песнь 10, гл. 33 (мужчины Враджи не роптали, думая, что жёны рядом с ними) и песнь 10, гл. 6 (Путана). «Даже» принижает способ, но не плод.