अद्य श्यामकिशोरमौलिर् अहह प्राप्तो रजन्या मुखेनीत्वा तां करयोः प्रगृह्य सहसा नीपाटवीं प्राविशत् ।श्रोष्ये तल्पमिलन्महारतिभरे प्राप्तेऽपि शीत्कारितंतद् वीचिसुखतर्जनं किम् उ हरेः स्वश्रोत्ररन्ध्रश्रितम् ॥168॥
adya śyāma-kiśora-maulir ahaha prāpto rajanyā mukhenītvā tāṁ karayoḥ pragṛhya sahasā nīpāṭavīṁ prāviśat |śroṣye talpa-milan-mahā-rati-bhare prāpte’pi śītkāritaṁtad vīci-sukha-tarjanaṁ kim u hareḥ sva-śrotra-randhra-śritam ||168||
metro no identificado
Ах, сегодня в начале ночи пришёл венец юношей Шьяма, взял её за руки и тотчас увёл в рощу кадамб. Услышу ли я, когда на ложе наступит великая любовь, её вздох — будто укор волнам счастья, — который слышит только слух Хари?
dd5f0beb1958 · publicado 29 sept 2026, 18:20:36 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
Смысл последней строки в e-тексте неясен; в сноске издателя дано разночтение (здесь не воспроизводится).