श्रीराधे श्रुतिभिर् बुधैर् भगवताप्य् आमृग्यसद्वैभवेस्वस्तोत्रं स्वकृपात एव सहजायोग्येऽप्य् अहं कारितः ।पद्येनैव सदापराधिनि महन्मार्गे विरुध्य त्वदेकाशे स्नेहजलाकुलाक्षि किम् अपि प्रीतं प्रसादीकुरु ॥270॥
śrī-rādhe śrutibhir budhair bhagavatāpy āmṛgya-sad-vaibhavesva-stotraṁ sva-kṛpāta eva sahajāyogye’py ahaṁ kāritaḥ |padyenaiva sadāparādhini mahan-mārge virudhya tvad-e-kāśe sneha-jalākulākṣi kim api prītaṁ prasādīkuru ||270||
О Шри Радха, чьё истинное величие ищут Шрути, мудрецы и даже Бхагаван! Одной лишь своей милостью ты заставила меня, от природы непригодного, сложить этот гимн тебе. Я всегда оскорбляю путь великих, противясь ему даже в стихе, — но ты моя единственная надежда: с глазами, полными слёз нежности, будь довольна и окажи мне хоть немного милости.
794f7883ca7f · publicado 29 sept 2026, 18:27:57 UTC
Disponible enRUPasa de verso en verso con
tvad-e-kāśe в e-тексте разорвано переносом строки. Грамматика третьей строки неясна; перевод по смыслу.