तद् एवम् अनन्तोऽपि तत्तद्विभवेनानन्ते मधुमङ्गलस् तु यष्टिं मुहुर् ऊर्ध्वं क्षिपन्न् ऊर्ध्वगत्या कूर्दन्न् आसीत् ।
सर्वे सहासं पप्रच्छुः—भो बटो ! किं कर्तुं प्रकटोऽसि ?
मधुमङ्गल उवाच—भोस् तुन्दपरिमृजाः ! बाढम् ऋजवो यूयम् । न पश्यथ, किं न पश्यथ ? यद् एता मम वयस्यं वश्यं विधातुम् अवतरन्त्यः प्रतीयन्ते । तद् एता निवारयाणि इति । ततश् च—
tad evam ananto’pi tat-tad-vibhavenānante madhumaṅgalas tu yaṣṭiṁ muhur ūrdhvaṁ kṣipann ūrdhva-gatyā kūrdann āsīt |
sarve sahāsaṁ papracchuḥ—bho baṭo ! kiṁ kartuṁ prakaṭo’si ?
madhumaṅgala uvāca—bhos tunda-parimṛjāḥ ! bāḍham ṛjavo yūyam | na paśyatha, kiṁ na paśyatha ? yad etā mama vayasyaṁ vaśyaṁ vidhātum avatarantyaḥ pratīyante | tad etā nivārayāṇi iti | tataś ca—
छन्द अज्ञात
„Так, хоть Он и бесконечен, в бесконечности Его великолепия Мадхумангала то и дело подбрасывал вверх свой посох и подпрыгивал. Все со смехом спросили: «Эй, мальчишка! Что ты тут вытворяешь?» Мадхумангала сказал: «Эй вы, гладители животов! Простаки вы, да и только. Не видите — неужто не видите? Эти вон, похоже, спускаются, чтобы подчинить себе моего друга. Вот я их и отгоняю». И тогда —“
d7517ed47647 · प्रकाशित 25 सित॰ 2026, 6:09:44 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से