लाजैर् होमेषु पृष्ठात् करयुगलधृतिः सुभ्रुवः स्कन्धदेशा
लम्बः स्पर्शश् च वक्षःस्थलम् अभिदयिते नेति यद् यत् प्रदिष्टम् ।
तद् वक्तुं नेश्महे किं कृतम् इति सहसा यत्र वक्तुश् च लज्जा
सज्जेत् तद् वा कः स स्वयम् अथ कुरुताम् अन्तरा पारवश्यम् ॥47॥
lājair homeṣu pṛṣṭhāt kara-yugala-dhṛtiḥ subhruvaḥ skandha-deśā-
lambaḥ sparśaś ca vakṣaḥ-sthalam abhidayite neti yad yat pradiṣṭam |
tad vaktuṁ neśmahe kiṁ kṛtam iti sahasā yatra vaktuś ca lajjā
sajjet tad vā kaḥ sa svayam atha kurutām antarā pāravaśyam ||47||
छन्द अज्ञात
„Как при жертвоприношениях зёрнами Он сзади держал обе руки красавицы, опирался на её плечи, касался груди любимой, — всё, что предписано, — об этом мы рассказать не смеем: тут и рассказчику станет стыдно. Кто же это расскажет? Пусть уж Он Сам это делает, отдавшись чувству“.
56e13ea99213 · प्रकाशित 25 सित॰ 2026, 6:09:44 am UTC
उपलब्ध भाषाएँRUश्लोक बदलें इन कुंजियों से
Рассказчик стыдливо умолкает на самых интимных обрядах свадьбы. Перевод приблизителен.