अथापरेद्युरपि कयापि फलविक्रयिण्या “केन क्रेयाणि फलानि” इति नीतिचतुरया रयासादितव्रजराजपुरद्वारया पुनरुदीरिते व्याहारे हारेण विलसदुरःस्थलः स्थलकमलचरणः करपुटपुटकिनीप्रसूनाभ्यां गृहान्तरतः क्रमनिर्गलनेन द्वित्रधान्यावशिष्टं धान्याञ्जलिमादाय झणझणत्कारिकाञ्चनकिङ्किणीको बहिरियाय यदा, तदा जलमुग्धाममुग्धामलं मूर्तानन्दकन्दकल्पं तमालोक्य मुग्धात्मानमपि विस्मरन्ती सा सुकृतवती कृतवती करकमलाञ्जलिप्रपूरं फलवितरणम् । अथ तस्या भाजनान्तरे जनान्तरेणालक्षितानि रत्नान्येव बभूवुः ॥28॥
athāparedyurapi kayāpi phalavikrayiṇyā “kena kreyāṇi phalāni” iti nīticaturayā rayāsāditavrajarājapuradvārayā punarudīrite vyāhāre hāreṇa vilasaduraḥsthalaḥ sthalakamalacaraṇaḥ karapuṭapuṭakinīprasūnābhyāṁ gṛhāntarataḥ kramanirgalanena dvitradhānyāvaśiṣṭaṁ dhānyāñjalimādāya jhaṇajhaṇatkārikāñcanakiṅkiṇīko bahiriyāya yadā, tadā jalamugdhāmamugdhāmalaṁ mūrtānandakandakalpaṁ tamālokya mugdhātmānamapi vismarantī sā sukṛtavatī kṛtavatī karakamalāñjaliprapūraṁ phalavitaraṇam | atha tasyā bhājanāntare janāntareṇālakṣitāni ratnānyeva babhūvuḥ ||28||
И в другой день одна торговка плодами, искусная в своём деле, быстро дошла до ворот дома царя Враджа и прокричала: «Кому плоды?» И тогда он — с грудью, сияющей ожерельем, со стопами, как земные лотосы, — взял из дома пригоршню зерна; сквозь сложенные ладошки-бутоны оно высыпалось по дороге, осталось два-три зёрнышка, — и, звеня золотыми бубенцами, вышел наружу. Увидев его, тёмного, как туча, чистого, подобного корню воплощённого блаженства, счастливица забыла даже себя и наполнила плодами пригоршню его ручек-лотосов. И тогда в её корзине, незаметно для других, плоды обратились в драгоценные камни.
fb1672258628 · опубликовано 28 сент. 2026 г., 22:48:53 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
История торговки плодами — ШБ 10.11.10–11.