तदनु दनुजदमनो मनोव्यथामासाद्य सहसामृतरसनिःस्यन्दिना नयनकमलकोणेन जीवयामासेव । जीविताः सन्तस्ततो विस्मिताः स्मितामृतमुचः परस्परपरमप्रणयतयायतया परस्परमालिङ्गन्तोऽगन्तोषमयमिव विन्दन्तो मिथः समूचिरे ॥5॥
tadanu danujadamano manovyathāmāsādya sahasāmṛtarasaniḥsyandinā nayanakamalakoṇena jīvayāmāseva | jīvitāḥ santastato vismitāḥ smitāmṛtamucaḥ parasparaparamapraṇayatayāyatayā parasparamāliṅganto'gantoṣamayamiva vindanto mithaḥ samūcire ||5||
Тогда Укротитель данавов, с болью в сердце, тотчас будто оживил их краешком глаза-лотоса, источающим нектар. Оживлённые, в изумлении, источая нектар улыбок, с великой любовью обнимая друг друга, будто достигнув блаженства, они сказали друг другу:
005af164dd32 · опубликовано 28 сент. 2026 г., 23:10:19 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
По ШБ 10.15.50.