“त्वमभिनवासुदेवो वासुदेवोऽसि, त्वमखिलतापसङ्कर्षणः सङ्कर्षणश्च, त्वमखिलघोषवासिनां प्रेमप्रद्युम्नः प्रद्युम्नश्च, त्वमात्ममायया निरुद्धोऽनिरुद्धोऽसि, त्वमखिलदेवतात्मा बतात्मा व्रजवासिनाम् । प्रसीद सीदत्ययं फणिपतिः” ॥32॥
“tvamabhinavāsudevo vāsudevo'si, tvamakhilatāpasaṅkarṣaṇaḥ saṅkarṣaṇaśca, tvamakhilaghoṣavāsināṁ premapradyumnaḥ pradyumnaśca, tvamātmamāyayā niruddho'niruddho'si, tvamakhiladevatātmā batātmā vrajavāsinām | prasīda sīdatyayaṁ phaṇipatiḥ” ||32||
«Ты — Васудева, новый; ты — Санкаршана, уводящий всякий жар; ты — Прадьюмна, дарующий любовь всем жителям пастушьей деревни; ты — Аниддха, сам себя сдерживающий своей майей и неудержимый; ты — душа всех богов и, ах, душа жителей Враджа. Смилуйся: владыка змей гибнет».
cc184552f84c · опубликовано 28 сент. 2026 г., 23:10:19 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами
Четыре вьюхи — Васудева, Санкаршана, Прадьюмна, Аниддха — каждая обыграна этимологически.