इति ।
व्रजराज उवाच— विशेषः शेषश् चेत् कथ्यताम् ।
दूताव् ऊचतुः— एकदा सदा शुभधर्मायां सुधर्मायां त्रिलोकीपालनकर्मा नर्मादिना सर्वेषां शर्मानुरचयन् रुरुचे । विरोचमाने च तस्मिन्न् अकस्माद् अभ्रम् अभि शुभ्राभ्रम् इव किम् अपि विभ्राजते स्म । न चात्र विभ्राजितामात्रम् । किं तर्हि घनाघनगात्रताम् अपि जगाम । न केवलं तन्मात्रताम् अपि तु मन्दगर्जिताम् अप्य् अर्जितां चकार ।
तद् एतन् निर्वर्ण्य सर्वैर् वर्ण्यते स्म—नेदम् अभ्रम् आभ्रति, यस्माद् ऊर्ध्वत एवास्यागमनम् अवगम्यते । न तु तिरशीनाद् आकाशाद् इति । तद् एवं विचारणया सत्सु सभासत्सु तस्माद् ध्वनिर् अपि कर्णाध्वनि वर्णाङ्गताम् अवाप । यथा—
iti |
vraja-rāja uvāca— viśeṣaḥ śeṣaś cet kathyatām |
dūtāv ūcatuḥ— ekadā sadā śubha-dharmāyāṁ sudharmāyāṁ trilokī-pālana-karmā narmādinā sarveṣāṁ śarmānuracayan ruruce | virocamāne ca tasminn akasmād abhram abhi śubhrābhram iva kim api vibhrājate sma | na cātra vibhrājitā-mātram | kiṁ tarhi ghanāghana-gātratām api jagāma | na kevalaṁ tan-mātratām api tu manda-garjitām apy arjitāṁ cakāra |
tad etan nirvarṇya sarvair varṇyate sma—nedam abhram ābhrati, yasmād ūrdhvata evāsyāgamanam avagamyate | na tu tiraśīnād ākāśād iti | tad evaṁ vicāraṇayā satsu sabhāsatsu tasmād dhvanir api karṇādhvani varṇāṅgatām avāpa | yathā—
размер не определён
Так. Царь Враджи сказал: „Если есть подробности, расскажите“. Вестники сказали: „Однажды в Судхарме, где закон всегда благ, Тот, чьё дело — хранить три мира, сиял, творя всем радость шутками и прочим. И пока Он сиял, вдруг в небе что-то заблистало, будто белое облако. И не только заблистало — оно стало будто плотной тучей; и не только это — оно ещё и тихо загремело. Видя это, все стали говорить: «Это не туча: видно, что она идёт сверху, а не сбоку, по небу». И пока собрание так рассуждало, звук от неё дошёл до слуха и сложился в слова. Вот они:
295a6d277a5f · опубликовано 25 сент. 2026 г., 03:59:39 UTC
Доступно наRUЛистайте стихи клавишами