कृष्णः : मृषाशङ्किनि वृद्धे ! मा प्रलापं कृथाः । यावद् एतां ते वधूम् आकर्णयं तावन् मान्यां भावयामि ।
जटिला: बिसाहे, किंति एत्तिअ विलम्बिदासि ।
विशाखा (स्मित्वा) : अज्जे, णं दुल्ललिदं कुरङ्गं पेक्खन्ती विह्मिदह्मि । (इति सदृष्टिक्षेपम्)
kṛṣṇaḥ : mṛṣāśaṅkini vṛddhe ! mā pralāpaṁ kṛthāḥ | yāvad etāṁ te vadhūm ākarṇayaṁ tāvan mānyāṁ bhāvayāmi |
jaṭilā: bisāhe, kiṁti ettia vilambidāsi |
viśākhā (smitvā) : ajje, ṇaṁ dullalidaṁ kuraṅgaṁ pekkhantī vihmidahmi | (iti sa-dṛṣṭi-kṣepam)
metre not identified
Кришна: Старуха, напрасно подозревающая! Не болтай. Сколько я слышал о твоей невестке — настолько и почитаю её. Джатила: Вишакха, что ж ты так задержалась? Вишакха (улыбнувшись): Благородная, я загляделась на того избалованного оленя. (Бросив взгляд.)
d430ef8ee4b6 · published Sep 24, 2026, 5:43:08 AM UTC
Available inRUPage between verses with