श्रीवृन्दारण्यवीथ्याम् अपि सखि कलयाश्चर्यपुन्नागशोभांलोभाद् अत्रैव नेत्रे मम रसविवशे खेलतोऽन्यत्र नैतः ।एतन् नित्यं मम स्थापय करनिकटेऽनेकसम्यग्गुणं चप्रेम्णा सङ्ग्रथ्य कण्ठादिषु निविदधती स्वेन संमोहिनी स्याम् ॥15.30॥
śrī-vṛndāraṇya-vīthyām api sakhi kalayāścarya-punnāga-śobhāṁlobhād atraiva netre mama rasa-vivaśe khelato’nyatra naitaḥ |etan nityaṁ mama sthāpaya kara-nikaṭe’neka-samyag-guṇaṁ capremṇā saṅgrathya kaṇṭhādiṣu nividadhatī svena saṁmohinī syām ||15.30||
«Подруга, взгляни на тропе Шри Вриндавана на дивную красу пуннаги! От жажды мои глаза, без памяти от расы, играют здесь же и в иное место не идут. Положи этот (цветок) многих достоинств всегда рядом с моей рукой: с любовью нанизав его и возлагая на шею и прочее, я сама стану очаровательной».
e82d0ee3fc55 · published Sep 30, 2026, 1:19:15 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Размер — sragdharā (стихи 30–31). punnāga — дерево с душистыми цветами, но и «лучший из мужчин»; на этой двусмысленности построена игра стихов 30–33.