ततश् च तेषां सन्तर्पणम् अप्य् अकृत्वा करेण तत्प्रधानस्य करं धृत्वा व्रजराजः सामान्यतया पप्रच्छ—
स तूवाच—
सिंहस्याधिपदं प्रसेनम् अधियन् दीर्णं तथा तं महा
भल्लूकस्य तदीयवर्त्मगमनात् तद्गर्तमध्यं विशन् ।
अष्टाविंशदिनान्तम् अत्र समरं कृष्णः प्रचित्यामुना
रत्नं तच् च सुतां च तस्य जगृहे गेहे च सत्राजितः ॥2॥
tataś ca teṣāṁ santarpaṇam apy akṛtvā kareṇa tat-pradhānasya karaṁ dhṛtvā vrajarājaḥ sāmānyatayā papraccha—
sa tūvāca—
siṁhasyādhipadaṁ prasenam adhiyan dīrṇaṁ tathā taṁ mahā-
bhallūkasya tadīya-vartma-gamanāt tad-garta-madhyaṁ viśan |
aṣṭāviṁśa-dināntam atra samaraṁ kṛṣṇaḥ pracityāmunā
ratnaṁ tac ca sutāṁ ca tasya jagṛhe gehe ca satrājitaḥ ||2||
metre not identified
И тогда, даже не накормив их, царь Враджи взял старшего за руку и спросил, как бывает при встрече. А тот сказал: „Разыскивая Прасену, растерзанного под лапой льва, а того льва — убитого великим медведем, Кришна пошёл по следу, вошёл в глубь его пещеры, двадцать восемь дней бился там с ним и взял самоцвет и его дочь, — а потом и в доме Сатраджита“.
4a5313ba8b09 · published Sep 25, 2026, 3:53:23 AM UTC
Available inRUPage between verses with
То есть взял и вторую невесту — Сатьябхаму.