तच् च ध्यानम् ईदृशम्—
तातः प्राचीनभल्लः स्फुटम् अथ जननी तादृग् अन्ये तदाभा
वासः क्ष्माभृद्गुहान्तः कथम् अपरपदं दृष्टिवर्त्म प्रयातु ।
नीलेन्द्राणां कुलेन्द्रः स्मितकमलबलस्तोत्रगीस्तोत्रनेत्रः
स्वर्णांशुस्राविदिव्यांशुकरुचिरसकृन् मां विकर्षत्य् असौ कः ॥6॥
tac ca dhyānam īdṛśam—
tātaḥ prācīna-bhallaḥ sphuṭam atha jananī tādṛg anye tad-ābhā
vāsaḥ kṣmā-bhṛd-guhāntaḥ katham apara-padaṁ dṛṣṭi-vartma prayātu |
nīlendrāṇāṁ kulendraḥ smita-kamala-bala-stotragī-stotra-netraḥ
svarṇāṁśu-srāvi-divyāṁśuka-rucira-sakṛn māṁ vikarṣaty asau kaḥ ||6||
А созерцала она вот что: «Отец — явно древний медведь, мать такая же, и остальные на них похожи, живём в горной пещере — как же на глаза попасться иному? Кто же тот, владыка рода сапфиров, с глазами, что воспевают улыбчивые лотосы, прекрасный в дивном одеянии, струящем золотые лучи, — кто однажды увлёк меня?»
a8f994bc39f8 · published Sep 25, 2026, 3:53:23 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Строка о глазах в источнике, по-видимому, искажена. Перевод приблизителен.