सत्राजितम् उद्दिश्य तो श्रीमान् उद्धवस् तद् इदम् उद्बुद्धं चकार—
धनार्थं सत्राजिन् मणिम् अधित गेहे मणिर् अपि
व्यनश्यन् नाशार्थं निखिलविपदां चेच् छृणुत भोः ।
वने भ्राता नष्टः स्वयम् अथ गृहे तत् स्फुटम् इदं
विजानीध्वं कृष्णाद् विमुखम् अखिलं नश्यतितराम् ॥12॥
satrājitam uddiśya to śrīmān uddhavas tad idam udbuddhaṁ cakāra—
dhanārthaṁ satrājin maṇim adhita gehe maṇir api
vyanaśyan nāśārthaṁ nikhila-vipadāṁ cec chṛṇuta bhoḥ |
vane bhrātā naṣṭaḥ svayam atha gṛhe tat sphuṭam idaṁ
vijānīdhvaṁ kṛṣṇād vimukham akhilaṁ naśyatitarām ||12||
О Сатраджите Шриман Уддхава сказал вот что: „Ради богатства Сатраджит держал самоцвет в доме; а самоцвет, что должен был уничтожать все беды, — послушайте, друзья, — сам пропал. Брат погиб в лесу, а он сам — в доме. Поймите же ясно: всё, что отвернулось от Кришны, гибнет вконец“.
7c31de0db67b · published Sep 25, 2026, 3:53:23 AM UTC
Available inRUPage between verses with