दूताव् ऊचतुः—अस्ति खल्व् अत्र स्वस्तिभावार्थम् अविश्वस्तिनिवारणं कारणम् । यतस् तस्यात्रायम् अभिप्रायः । शतधन्वनो विश्वस्तौ खलु कारिततत्कर्माणाव् इति तद्वद् अभिशस्तौ नावक्रूरकृतवर्मानाव् एव । तत्र च धर्मात्मतया दूरलब्धप्रसिद्धिर् अक्रूर एवेति स मणिस् तेन तस्मिन्न् एव न्यस्तः । स चायम् अक्रूरः स्निग्धतादिग्धतया तदानीम् आसन्नविरहानलज्वालादग्धप्रायतां व्रजत्सु व्रजसत्सु क्रूरतापन्नदृष्टिर् एव दृष्ट इति मह्यं न ह्य् अतिरोचते । तथाप्य् अनेन धनादिनातीतसामान्यतया मान्यत एवेति न स स्फुटम् अट्टङ्कनीयः । पश्चात् तु विपश्चिद्भिर् निश्चयेष्यत एव । अतश् च मम तत्र गमनम् अपि न रमणीयम् । किन्तु सर्वसहिष्णोर् अस्य विष्णोर् एव तत्रैकाकिनोऽप्य् अस्य रथजवं व्यस्यतः कश्चिद् आत्मनि पश्चिमतां विधातुं शक्ष्यति । शस्त्राण्य् अस्यतः सम्मुखमुखतां वा वक्ष्यतीति न प्रतीमः । ततो मित्रमिलनमिषान् मया प्रणयमयरोष एव पोषणीयः इति ।
dūtāv ūcatuḥ—asti khalv atra svasti-bhāvārtham aviśvasti-nivāraṇaṁ kāraṇam | yatas tasyātrāyam abhiprāyaḥ | śatadhanvano viśvastau khalu kārita-tat-karmāṇāv iti tadvad abhiśastau nāvakrūra-kṛtavarmānāv eva | tatra ca dharmātmatayā dūra-labdha-prasiddhir akrūra eveti sa maṇis tena tasminn eva nyastaḥ | sa cāyam akrūraḥ snigdhatā-digdhatayā tadānīm āsanna-virahānala-jvālā-dagdha-prāyatāṁ vrajatsu vraja-satsu krūratāpanna-dṛṣṭir eva dṛṣṭa iti mahyaṁ na hy atirocate | tathāpy anena dhanādinātīta-sāmānyatayā mānyata eveti na sa sphuṭam aṭṭaṅkanīyaḥ | paścāt tu vipaścidbhir niścayeṣyata eva | ataś ca mama tatra gamanam api na ramaṇīyam | kintu sarva-sahiṣṇor asya viṣṇor eva tatraikākino’py asya ratha-javaṁ vyasyataḥ kaścid ātmani paścimatāṁ vidhātuṁ śakṣyati | śastrāṇy asyataḥ sammukha-mukhatāṁ vā vakṣyatīti na pratīmaḥ | tato mitra-milana-miṣān mayā praṇaya-maya-roṣa eva poṣaṇīyaḥ iti |
Вестники сказали: „Тут есть причина — ради общего блага избежать недоверия. Его замысел был таков: приближённые Шатадханвы, подбившие его на это дело, — Акрура и Критаварма, и молва винит именно их. Из них Акрура далеко прославлен как праведник, и потому самоцвет был оставлен у него. А этот Акрура, хоть и пропитан нежностью, в то время, когда жители Враджи едва не сгорали в пламени близкой разлуки, показался Мне человеком с жестоким взглядом, — и Мне он не очень по душе. И всё же за богатство и прочее его почитают как человека необычного, так что открыто его обличать не стоит. Потом мудрые сами всё установят. Поэтому и Мне идти туда не пристало. А этому всетерпеливому Вишну, хоть Он и один, — едва Он пустит колесницу вскачь, никто, думаем, не сможет ни оказаться позади Него, ни встретить Его лицом к лицу, когда Он мечет оружие. Так что под предлогом встречи с другом Мне лучше выказать гнев, полный любви“.
81048931b6c3 · published Sep 25, 2026, 3:53:23 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Акрура увёз Кришну из Враджи. Перевод приблизителен.