सर्वेऽपि सबाष्परोमपर्वेह प्रोचुः—
एषां नेत्राणि वार्तां मुहुर् उपहरताम् अस्मदीयानि नेत्राण्य्
एव स्युश् चेत् तदा तन्मुखसरसिरुहास्वादकर्तृण्य् अमूनि ।
आगम्यागम्य सम्यग् गतिधरसरघाकेलिवल्गूनि दूर
स्थित्यास्मान् नीरसाङ्गान् मधुपदसदृशान् पूरयेयुः सदापि ॥14॥
sarve’pi sa-bāṣpa-roma-parveha procuḥ—
eṣāṁ netrāṇi vārtāṁ muhur upaharatām asmadīyāni netrāṇy
eva syuś cet tadā tan-mukha-sarasi-ruhāsvāda-kartṛṇy amūni |
āgamyāgamya samyag gati-dhara-saraghā-keli-valgūni dūra-
sthityāsmān nīrasāṅgān madhupada-sadṛśān pūrayeyuḥ sadāpi ||14||
Все, со слезами и вставшими волосками, сказали: „Если бы глаза этих, что то и дело приносят вести, были нашими глазами, — вкушая лотос Его лица и прилетая снова и снова, прелестные, как пчёлы в полёте, они всегда наполняли бы нас, иссохших вдали, будто пустые соты“.
c3a3524fc7cc · published Sep 25, 2026, 3:53:23 AM UTC
Available inRUPage between verses with
Перевод приблизителен.