ललिता : किं त्ति ?
वृन्दा : वसन्तश्रीदर्शनाय ।
विशाखा : सहि बुंदे, क्खणं बिलम्बिअ कुण संधिं ।
वृन्दा : सत्यं जानीहि—मया दुष्करोऽद्य सन्धिः ।
विशाखा : कधं बिअ ?
वृन्दा : पृच्छताम् आत्मसखी, ययाद्य कटूक्तिभिर् अपरञ्जितः कञ्जेक्षणः ।
राधिका (निःस्वस्य) : हला बुंदे, तुमम् च्चेअ गदी ।
lalitā : kiṁ tti ?
vṛndā : vasanta-śrī-darśanāya |
viśākhā : sahi buṁde, kkhaṇaṁ bilambia kuṇa saṁdhiṁ |
vṛndā : satyaṁ jānīhi—mayā duṣkaro’dya sandhiḥ |
viśākhā : kadhaṁ bia ?
vṛndā : pṛcchatām ātma-sakhī, yayādya kaṭūktibhir aparañjitaḥ kañjekṣaṇaḥ |
rādhikā (niḥsvasya) : halā buṁde, tumam ccea gadī |
metre not identified
Лалита: Зачем? Вринда: Полюбоваться красой весны. Вишакха: Подруга Вринда, задержись на минутку и помири их. Вринда: Знай правду: сегодня мне их не помирить. Вишакха: Как так? Вринда: Спросите свою подругу — это она сегодня жёсткими словами отвратила от себя Лотосоокого. Радхика (вздохнув): Подруга Вринда, ты одна — моя надежда.
d61f6c2d83d3 · published Sep 24, 2026, 6:04:04 AM UTC
Available inRUPage between verses with